21 de mayo de 2026

Abandonos

Imagen tomada en el Valle del Guadalquivir
 

33 comentarios:

  1. Desde que yo era niño, al menos, la puerta de hierro siempre ha estado cerrada, como si respirara en un silencio que estuviera fuera del tiempo. La hiedra, mientras tanto, la ha ido abrazando poco a poco, ocultando su forma hasta integrarla en parte de un jardín que nadie puede ver.

    Por las noches, algunos afirman que en la vieja casa han escuchado el tintineo de copas y un murmullo que parece venir de otros mundos. Dicen también, seguro que es pura leyenda, que cuando eso sucede, el viento trae un perfume antiguo, mezcla de polvo y jazmín.

    Yo, de niño, la toqué alguna vez y puedo jurar que sentí un pulso tibio bajo el metal. Quizá, pienso ahora, la casa sigue esperando que algún día alguien recuerde su nombre. Mientras tanto, todos sabemos que los gatos, cuando pasan al lado de la puerta, se detienen y la miran con fijeza, para retroceder luego sin ruido.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Será antigua y fuera de uso, pero se la ve sólida y bien cuidada.
      Eso es que la Naturaleza la acompaña y cuida. :)))))
      Abrazos, amigo Ildefonso.

      Eliminar
  2. I think it is fascinating how nature takes over abandoned property. Beautiful green in your photo. Thank you so much for sharing, Ildefonso.

    ResponderEliminar
  3. Siempre bellas tus fotografías, antaño el portón trasero de la abuela, se antoja el recuerdo.
    Abrazo.

    ResponderEliminar
  4. La belleza está en la sencillez.
    Un abrazo.

    ResponderEliminar
  5. La hiedra se muestra contenta de ser la guardiana del portón de hierro. Ya son buenos compañeros .
    Abrazos

    ResponderEliminar
  6. Si sigue el abandono la hiedra pronto engullirá la puerta.
    Un abrazo

    ResponderEliminar
  7. Your words about cats stopping and staring-- I could see that in my mind as if I'd been in that spot hours ago. The gate makes for a picture rich in stories.

    ResponderEliminar
  8. Bonita foto y bonito relato me pregunto quien no ha tenido desde niño alguna puerta, algún lugar mágico para nosotros por el que nos intrigabamos al pasar por allí.
    Feliz fin de semana.
    Un Abrazo

    ResponderEliminar
  9. Really lovely photo of the gate and ivy.. I love ivy but it is a pest at times and can easily get away from being tidy.

    ResponderEliminar
  10. Lo más inquietante no es la puerta, sino imaginar cuántos años lleva cerrada y todo lo que habrá visto pasar delante de ella. La foto comoo siempre preciosa . Un abrazo.

    ResponderEliminar
  11. Mycket fascinerande läsning om detta hus och denna grind. Mycket energi finns samlat här, undrar vad som händer framöver. Nauren har en stor förmåga att ta över egendomar som står övergivna. Tänk om grinden kunde berätta sin historia. Hälsningar Lasse

    ResponderEliminar
  12. Se la comen. Me encanta, Ildefonso.
    Un abrazo :)

    ResponderEliminar
  13. Such an interesting observation about cats staring at doors! I love this intriguing image and how it shows nature slowly reclaiming what human hands once built to exclude.
    A hug.

    ResponderEliminar
  14. De cuántas historiuas habrá sido testigo esa puerta. Y la naturaleza reclamando su espacio.
    Saludos

    ResponderEliminar
  15. Si los gatos dan marcha atrás, malo, malo. ;-)
    Por lo menos con esta hiedra no se ve tanto el abandono.
    Aferradetes, amic.

    ResponderEliminar
  16. Una puerta de hierro medio escondida pero con un encanto único!
    Un abrazo Ildefonso

    ResponderEliminar
  17. Qué foto tan poética y el texto también lo es.

    Saludos.

    ResponderEliminar
  18. Qué misterio... Me encanta!!! Parece como si un artista hubiera colocado la hiedra de forma estética posando para la foto. Venga, esa publicación, tú puedes!! Un abrazo, amigo Ildefonso.

    ResponderEliminar
  19. Qué texto tan evocador y lleno de magnetismo. Has convertido una simple puerta en una maravillosa leyenda que atrapa desde la primera línea.
    Un abrazo, Ildefonso.

    ResponderEliminar
  20. Medio escondida y protegiendo secretos. El verde la embellece.
    Buen domingo Ildefonso.
    Un abrazo.

    ResponderEliminar
  21. Bien captado la huella que deja el abandono, Idelfonso y a su vez como la fuerza de la naturaleza se va apoderando del terreno abandonado.

    Saludos.

    ResponderEliminar
  22. Muy bonita y expresiva imagen donde se aprecia claramente, como la Madre naturaleza va recuperando su terreno, que el ser humano un día se adueñó.
    Un abrazo, amigo Ildefonso.

    ResponderEliminar
  23. Hola, Ildefonso.
    La entrada a esa casa sigue viva, la naturaleza a hecho de ella su hogar.
    Muy bonito., Creo que sentirías lo mismo si tocaras ahora ese tibio metal.
    Un abrazo y feliz día.

    ResponderEliminar
  24. Qué contraste entre el verdor de la fronda y el oscuro metal de la puerta.

    ResponderEliminar
  25. Querido amigo, fotografía y texto una maravilla, puro arte, me encanto
    Que pases un maravillosa y feliz semana querido Ildefonso.
    Besitos y te dejo todo mi cariño

    ResponderEliminar